بیوگرافی یوسف کارش

بیوگرافی یوسف کارش به همراه داستان زندگی شخصی و عکس های اینستاگرامی
یوسف کارش، استادی بود که چهره انسانها را تبدیل به اسطوره میکرد و به هنر عکاسی پرتره جان دوباره بخشید.
زندگینامه یوسف کارش
زندگی شخصی
یوسف کارش (Yousuf Karsh) بهاندازهی عکسهایش شناختهشده نیست، در قاب عکسهای این عکاس ارمنی-کانادایی، اشخاصی همچون آلبرت انیشتین، وینستون چرچیل، ارنست همینگوی و… نشستهاند تا یوسف عکاس، راز پنهان آنها را در قطعه عکسی ثبت کند. رازی که جانمایهی شخصیت آنها است و کاشف آن شوالیهای است که به جنگ تاریکی میرود.
هنر یوسف کارش در ثبت لحظهای بود که یک برق چشم یا یک حرکت ناخوداگاه، باعث میشد تا ماسک شخصیت فرو بریزد؛ و بهنحوی این کار را میکرد که گویی برای آن به دنیا آمده بود.
در سرمای آخرین ماه سال ۱۹۰۸ خانواده ارمنی کارش، گرمی تولد یوسف، اولین فرزند خود را تجربه میکردند. مادری باسواد که مشتاق مطالعه کتاب مقدس بود و پدری بیسواد و تاجرپیشه که طبع بدیعی داشت. پدری که به سرزمینهای دور سفر میکرد و برای خرید و فروش هر چیزی از مبلمان و فرش گرفته تا ادویهجات آماده بود. بعد از یوسف نیز برادرانش به تعداد اعضای این خانواده اهل ماردین (Mardin) ترکیه اضافه شدند. همچنان که فشار و ظلم دستگاه حکومتی عثمانی بر ارامنه شدت میگرفت، اوضاع جهان هم به سمت جنگ جهانی اول پیش میرفت.
آغاز فعالیت حرفه ای یوسف کارش
«یوسف کارش» پس از مهاجرت به کانادا از سال ۱۹۲۶ نزد عمویش جورج ناکاش به شاگردی پرداخت و هنر و دانش عکاسی را فرا گرفت. او بین سالهای ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ شاگرد جان اچ گرو، نقاش و عکاس پرتره ی بوستنی بود. او مدت کوتاهی در کلاس های شبانه دانشگاه هنر نیز شرکت کرد. جان اچ گرو، «کارش» را با تکنیک های نورپردازی مصنوعی آشنا کرد. همین تکنیک ها بودند که مبنای استفاده ی «کارش» از نورپردازی دراماتیک در پرتره هایش شدند.
«کارش» کمی پس از بازگشت به کانادا در سال ۱۹۲۱، با کمک مالی عمویش یک استودیوی عکاسی تأسیس کرد. او در همین سالها با تماشاخانه «تئاتر کوچک اتاوا» (Ottawa Little Theatre) آشنا شد و این فرصت در اختیارش قرار گرفت که از بازیگران عکاسی کند. در همین دوران بود که «کارش» از طریق روابطش با «تئاتر کوچک اتاوا» با استفاده از نورپردازی با نور سفید (incandescent lighting) آشنا شد. این تکنیک تأثیر تعیین کننده ای روی سبک عکاسی «کارش» داشت. چرا که او می دید که با استفاده از این نوع نورپردازی در عکاسی پرتره، میتوان حالت چهره را ایجاد، انتخاب، متحول و تشدید کرد.
پیشرفت مهم وی در دنیای فتوژورنالیسم در سال ۱۹۳۶ و در پی عکاسی وی از نشست روزولت و مکنزی کینگ رخ داد. بعد از این مأموریت «کارش» به یکی از عکاسان همیشگی دولت کانادا تبدیل شد.
پرترهها
برادران مارکس (۱۹۴۸)
وینستون چرچیل (۱۹۴۱)
جرج برنارد شاو (۱۹۴۳)
ارنست همینگوی (۱۹۵۷)
محمدعلی کلی (۱۹۷۰)
فیدل کاسترو (۱۹۷۱)
دوایت آیزنهاور
گریس کلی (۱۹۵۶)
آدری هپبرن (۱۹۵۶)
الیزابت تیلور (۱۹۴۸)
لارنس الیویه و ویوین لی (۱۹۵۴)
مارتین لوتر کینگ (۱۹۸۲)
جان اف کندی (۱۹۶۰)
ژاکلین کندی (۱۹۵۷)
جوان کرافورد (۱۹۴۸)
ژاک کاستیو (۱۹۷۲)
آلبرت اینشتین (۱۹۴۸)
ملکه الیزابت دوم (۱۹۵۱)
عکس های اینستاگرامی بیوگرافی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
- عکس های اینستاگرامی یوسف کارش
دیدگاه شما