بیوگرافی مایک نیکولز

1 سال پیش

بیوگرافی مایک نیکولز به همراه داستان زندگی شخصی و عکس های اینستاگرامی

 مایک نیکولز کارگردان تلویزیون، سینما و تئاتر، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی-المانی می باشد. او تاکنون چنید بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده است.

زندگینامه مایک نیکولز

بیوگرافی مایک نیکولز

فعالیت هنری

گرچه او فیلمساز کم کاری بود، و در طول ۴ دهه تنها ۲۰ فیلم سینمایی و یک فیلم تلویزیونی ‏ساخت اما همین فیلم های او با موفقیت های زیادی روبرو شدند. از جمله این فیلم ها می توان به چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟(۱۹۶۶)، فارغ‌التحصیل(۱۹۶۷)، سیلک‌وود(۱۹۸۳)، دختر شاغل(۱۹۸۸)، رنگ‌های اصلی(۱۹۹۸)، نزدیک‌تر(۲۰۰۴) و جنگ چارلی ویلسون(۲۰۰۷) اشاره کرد.

از دیگر افتخارات این کارگردان می توان به جایزه تونی بهترین کارگردانی موزیکال برای درخت سیب(۱۹۶۷)، نمایش عمو وانیا(۱۹۷۴)، نمایش کمدین‌ها(۱۹۷۷)، نمایش بازی رامی(۱۹۷۸)، و همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی برای چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟(۱۹۶۷)، سیلک‌وود(۱۹۸۴)، دختر کارمند(۱۹۸۹)، نزدیک‌تر(۲۰۰۵) و بسیاری جوایز دیگر اشاره کرد. نیکولز یکی از ۱۲ چهره دنیا بود که هر چهار جایزه برتر دنیای هنر و سرگرمی آمریکا را برده بودند – امی، گرمی، اسکار و تونی.

مایک نیکولز با نام میخائیل ایگورویچ پشکووسکی در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۳۱ در برلین آلمان به دنیا آمد. در ۱۹۳۸ او و خانواده‌اش که یهودی بودند، برای فرار از دست نازیها به امریکا مهاجرت کردند و او در آنجا به دانشگاه شیکاگو برای تحصیل بازیگری رفت و به رغم مرگ پدر و فقر مالی خانواده به تحصیل خود ادامه داد. او در سال ۱۹۴۴ شهروند آمریکا شد. در دانشگاه با الین‌می آشنا شد که او نیز مانند مایک به نمایش و تئاتر علاقه مند بود.

بیوگرافی مایک نیکولز

آنها در اواخر دهه ۵۰ یک تیم کمدی استندآپ تشکیل دادند. در سال ۱۹۶۲ یکی از آثار کمدی مایک نیکولز و الین می برنده جایزه گرمی در رشته بهترین آلبوم کمدی شد. پس از مدتی آموزش بازیگری در نیویورک و زیر نظر لی استراسبرگ، دوباره به شیکاگو برگشت و در آنجا به همراه چند بازیگر دیگر مثل آلن آرکین یک گروه بازیگری راه انداخت.

وی از ۱۹۶۳ شروع به کارگردانی تئاتر کرد و با کارگردانی دو اثر کمدی نیل سایمون یعنی پابرهنه در پارک، نوشته نیل سایمون با بازی رابرت ردفورد و گروه نخاله مورد تشویق قرار گرفت و برای خود شهرتی دست و پا کرد. در سال ۱۹۶۴ برای این نمایش موفقش توانست نخستین جایزه تونی بهترین کارگردانی خود را دریافت کند. همچنین در سال ۱۹۶۵ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش‌های لاو(۱۹۶۴) و زوج ناجور(۱۹۶۵) را به دست آورد.

اولین فیلمی که او کارگردانی کرد چه کسی از ویرجینا وولف می‌ترسد؟(۱۹۶۶) بود. این فیلم با اقتباس از نمایشنامه‌ای به قلم ادوارد آلبی بود. در این فیلم ریچارد برتون و الیزابت تلور در نقش زوجی بازی می کردند که در منزلشان میزبان همسایه های تازه واردشان هستند. صحنه‌های فیلم، در شب گرفته شده‌اند و سایه‌های متعددی از شخصیت‌ها و محیط اطراف در زیر نور مهتاب و نور چراغ‌های روشن محیط نشان داده می‌شود. فیلم برداری این فیلم نیز به صورت خاصی بود و هر وقت سَری می‌چرخد، دوربین با توانمندی صحنهٔ جلوی چشم را نشان می‌دهد.

آموزه‌های تئاتری

نیکولز توانست به مدد آموزه‌های تئاتری بازیهای زیبایی از این دو در فضایی بسته و محدود بگیرد و در نهایت فیلم فروش موفقی را نیز پشت سر گذاشت و به علاوه، کاندیدای سیزده اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد که در نهایت موفق به کسب پنج اسکار شد. گرچه نقدهایی نیز بر این فیلم وارد شد. از جمله حرکت‌های اضافی و زاویه‌های نامتعارف دوربین، صحنه های خارجی مانند باغ و کافه که غیرضروری بودند.

اگر چه مایک نیکولز نتوانست جایزه اسکار بهترین کارگردانی را ببرد اما یک سال بعد او برای کارگردانی فیلم فارغ‌التحصیل(۱۹۶۷) برنده جایزه اسکار شد. او با این فیلم بار دیگر استعداد خود را به رخ کشید و این فیلم جزو اولین فیلم‌هایی بود که استعداد بازیگری داستین هافمن را به همگان نشان داد. این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز بود ولی آن را به در گرمای شب(۱۹۶۷) به کارگردانی نورمن جویسون باخت. این فیلم از بهترین کمدی‌های سینمای آمریکا در دهه ۱۹۶۰که نه به‌خاطر صحنه‌های بی‌پروایش بلکه به لطف خاطره‌انگیز بودن با استقبال بسیاری روبه‌رو می‌شود. این فیلم بیشتر به روابط و مناسبات تغییر یافته خانوادگی در آمریکای نو می پردازد.

مطلب مرتبط:  بیوگرافی مختار سائقی
=

داستان فیلم درباره جوانی تازه فارغ التحصیل می باشد که اسیر وسوسهٔ زنی مسن‌تر از خود می شود و در نهایت به دختر اودل می‌بندد. فارغ‌التحصیل در سال ۱۹۶۷ نامزد دریافت ۷ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد (داستین هافمن)، بهترین بازیگر زن (آن بنکرافت)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (کاترین راس)، بهترین فیلمنامهٔ اقتباسی و بهترین فیلمبرداری شد و جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی (نیکولز) را به دست آورد. از دیگر جوایز فیلم می توان به جایزه گولدن گلوب و بفتای بهترین کارگردانی اشاره کرد.

اثر جنگی

پس این فیلم او به سراغ ساخت یک اثر جنگی رفت و فیلم کچ-۲۲ (۱۹۷۰) را در ۱۹۷۰ بر اساس فیلمنامه‌ای که خودش و باک هنری برای این فیلم از یک اثر سوررئال اثر هلر اقتباس کردند، کارگردانی کرد. این فیلم با بازی آنتونی پرکینز و آلن آرکین همراه شد که البته در گیشه ناموفق بود. یکولز با پرداختی اپیزودیک و سوررآل می‌خواسته فیلمی تلخ و پوچ‌گرایانه بسازد.

فیلم مثل کابوسی از اپیزودی غریب به اپیزود غریب دیگری می‌رود که برای بسیاری از تماشاگران قابل تحمل نیست. شیوه کاریکاتورسازی از شخصیت‌ها یادآور دکتر استرنج لاوِ استنلی کوبریک (۱۹۶۴) است. یک سال بعد فیلم معرفت جسمانی(۱۹۷۱) را با بازی جک نیکلسون و آنه ماگریت ساخت که نگاهی به روابط عاشقانه یک نسل در چند دوره مختلف بود. نکته‌ای که بیش از همه در زمان خودش جلب توجه کرد، بی‌پروائی فیلم در زمینه طرح مسائل جنسی بود، چه در گفت‌وگوها و چه در بازی‌ها و حالت‌ها. فیلم بعدی او روز دلفین(۱۹۷۳) می باشد. داستان این فیلم علمی تخیلی درباره دولفینی می باشد که صحبت کردن می‌آموزد. آخرین فیلمی که او در این دهه کارگردانی کرد نیز بخت‌واقبال(۱۹۷۵) بود. او تا ۸ سال بعد فیلمی نساخت.

در میانه دهه ۱۹۸۰ مایک نیکولز دچار بحران روحی شدیدی شد. به گفته خودش استفاده از داروی‌های مسکن قوی منجر به توهمش شد و تصور می‌کرده که حافظه‌اش را به کلی از دست داده است. در سال ۱۹۸۳، وی در این سال فیلم سیلک وود(۱۹۸۳) را با بازی مریل استریپ کارگردانی کرد.

زندگی و مرگ

این فیلم راجع به زندگی و مرگ و مصیبتهای اتمی بود و توانست یک کاندیدایی اسکار دیگر برای مایک نیکولز به ارمغان آورد.این فیلم با نمایش روزمرگی زندگی طبقه کارگر آمریکا، ملال‌انگیز و گاه تحمل‌ناپذیر جلوه می کرد. بازگشت نیکولز پس از هشت سال سکوت، بیشتر چنته‌ای خالی را نشان می‌دهد تا تغییر مسیری ناشی از تأملی طولانی. سپس دوباره به سراغ تئاتر رفت و در ۱۹۸۴ برای اجرای نمایش چیزهای واقعی نوشته تام استوپارد برنده جایزه تونی شد.

وی سپس فیلم دختر شاغل(۱۹۸۸) را با بازی ملانی گریفیث، سیگورنی ویور و جوآن کیوساک کارگردانی کرد. ملانی گریفیث موفق شد برای بازی در این فیلم برای دریافتِ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد شود. همچنین سیگورنی ویور و جوآن کیوساک برای بازی در نقش مکمل و مایک نیکولز برای کارگردانی دختر شاغل نامزدِ جایزه اسکار شدند. وی همچنین نامزد دریافت جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای این فیلم شد. این فیلم یکی از محبوب‌ترین کمدی‌های رُمانتیک دهه ۱۹۸۰ به شمار می‌آید.

=

فیلم بعدی نیکولز کارت پستالهایی از لبه پرتگاه(۱۹۹۰) نام داشت. این فیلم اقتباس سینمائی از رمان فیشر که از زندگی خود او با مادرش دبی رنولدز الهام گرفته شد. داستان این فیلم درباره دختری بازیگر و معتاد است که با مادر دائم‌الخمرش زندگی متلاطمی دارد. ابتدا به نظر می‌رسد فیلم دربارهٔ اعتیاد است اما در میانه به یک کمدی رفتاری تبدیل می‌شود. مریل استریپ برای بازی در این نقش توانست کاندید دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شود.

وی سپس در مورد هنری(۱۹۹۱) را با بازی هریسون فورد، آنت بنینگ و بروک آلتمن کارگردانی کرد. داستان این فیلم درباره مردی به نام هنری می باشد که بعد از جان سالم به در بردن از یک حمله مسلحانه و بهبود اوضاع فیزیکی از لحاظ روحی دچار شکست می شود و همسر و دخترش او را در راه بهبود وضعیتش کمک می کنند.

مطلب مرتبط:  بیوگرافی آماندا سیفرید
گرگ

گرگ (۱۹۹۴) اولین فیلم نیکولز در ژانر وحشت و ترسناک می باشد که در آن جک نیکلسون در اثر گاز گرفتن دستش توسط یک گرگ به یک انشان گرگ نما تبدیل می شود و کم‌کم ویژگی‌ها و خصوصیات او دچار تغییر می‌شود و بیشتر به یک گرگ شبیه می‌شود. فیلم بعدی نیکولز قفس پرنده(۱۹۹۶) نام دارد که برمبنای نمایشنامه‌ای به همین نام با بازی رابین ویلیامز،جین هکمن، ناتان لین ساخته شد.

داستان این فیلم نیز درباره یک زوج هنری در یک کلوب شبانه می باشد. این فیلم کاندیدای جایزه اسکار بهترین طراحی هنری در سال ۱۹۹۷ شد. او سپس فیلم رنگ‌های اصلی (۱۹۹۸) را با بازی جان تراولتا، اما تامسون، بیلی باب تورنتون کارگردانی کرد. تراولتا در این فیلم در نقش جک استنتن، یکی از نامزدهای ریاست جمهوری حزب دموکرات آمریکا می باشد که در زندگی سیاسی و خصوصی خود دچار مشکلات بسیاری شده است. این فیلم طعنه‌ای به روابط نامشروع بیل کلینتون بود و با هوشمندی در دوره‌ای ساخته شد که حساسیت‌ها به این موضوع زیاد شده بود.

حتی به شکلی که نمی‌توان عمدی بودن آن را انکار کرد گریم جان تراولتا بسیار شبیه به بیل کلینتون از آب درآمده بود. فیلم علمی تخیلی و کمدی از کدام سیاره می‌آیی؟(۲۰۰۰) دیگر فیلم این کارگردان می باشد.

نیکولز سپس یک مینی سریال به نام فرشتگان در آمریکا(۲۰۰۳) که از نمایش نامه ی برنده ی جایزه ی پولیترز به قلم تونی کوشنِر اقتباس شده بود را کارگردانی کرد. تمرکز فیلم روی گروهی از مردان است با رابطه بادوام و ماندگار که با اولین موج ایدز در دوره ی ریگانیسم دهه ۸۰مورد آسیب قرار می گیرند. داستان فیلم در سال ۱۹۸۵ اتفاق می‌افتد و دربارهٔ رابطهٔ دو زوج است که در گیر و دار سیاست‌های دوران ریاست جمهوری ریگان، فراگیر شدن بیماری ایدز و تغییرات پرشتاب فضای سیاسی و اجتماعی روایت می‌شود.

سریال برنده جایزه گلدن گلوب

این سریال برنده جایزه گلدن گلوب بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی، بهترین بازیگر مرد مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی برای آل پاچینو، بهترین بازیگر زن مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی برای مریل استریپ، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد مینی‌سریال یا همچنین توانست با ۱۱ جایزه از ۲۱ نامزدی، رکورد برنامهٔ تلویزیونی‌ای که در یک سال بیشترین جوایز امی را از آن خود کرده، شکست. از دیگر جوایز آن بهترین فیلم تلویزیونی از انجمن کارگردانان آمریکا، بهترین دستاورد کارگردانی در فیلم‌های تلویزیونی، جایزه گرمی بهترین آلبوم موسیقی برای فیلم، فیلم تلویزیونی یا سایر محصولات بصری، بهترین فیلم ساخته شده برای تلویزیون کابلی، و بسیاری جوایز دیگر اشاره کرد.

فیلم نزدیکتر(۲۰۰۴) با بازی جولیا رابرتز، ناتالی پورتمن، جود لا و کلایو اون از مشهورترین فیلم‌های مایک نیکولز بود. اثری بسیار زیبا در نمایش خیانت و وفاداری و بحران روابط بین زن و مرد در عصر حاضر است. روابطی مدرن و پر از ابهام زن و مرد جامعه غربی که از طریق دو پدیده مدرن شکل می گیرد: “خیابان و اینترنت”.

هوشمندی بدون نمایش صحنه‌های رابطه

نیکولز با هوشمندی بدون نمایش صحنه‌های رابطه، تمامی بار احساسی فیلم را بر دوش دیالوگها می‌گذارد و با انتخاب خوب تیم بازیگری فیلم یکی از بهترین آثار کارنامه سینمایی‌اش را ارائه می‌دهد. کلایو اوون برای بازی در این فیلم برنده جایزه بفتا و گلدن گلوب و اتحادیه منتقدان فیلم نیویورک بهترین بازیگر نقش مکمل مرد گردید. مایک نیکولز نیز نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی و پاتریک ماربر نویسنده فیلم نامزد گلدن گلوب بهترین نمایشنامه گردید. مایک نیکولز ثابت کرده که هر گاه به سراغ کندوکاو بین روابط زن و مرد و خصوصا نمایش بحرانهای آنها رفته کاملا موفق بوده و بهترین فیلم‌هایش هم در این دسته جای می‌گیرند.

=

آخرین فیلم مایک نیکولز جنگ چارلی ویلسون(۲۰۰۷) نام دارد که در آن تام هنکس و جولیا رابرتز بازی کردند. این فیلم در سبک زندگی‌نامه‌ای و کمدی-درام زندگی سیاسی و حواشی نمایندهٔ دموکرات مجلس ایالات متحده، چارلی ویلسون را در زمان جنگ شوروی در افغانستان را روایت می‌کند. فیلم نامزد پنج جایزهٔ گلدن گلوب و یک اسکار بود ولی هیچ‌یک را ازآن خود نکرد. تهیه کننده این فیلم ۷۵ میلیون دلاری تام هنکس بود. جنگ چارلی ویلسون جدا از نشان دادن قدرت نیکولز در ساخت یک درام زندگی نامه ای، یک فیلم سیاسی بالغ مدرن ‏نیز هست. فیلمی که باید با دقت و حوصله دیده شود.

مطلب مرتبط:  بیوگرافی جینا دوان

مایک نیکولز در اثر ایست قلبی در روز چهارشنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ درگذشت.

جایزه‌ها

۱۹۶۱ جایزه گرمی برای بهترین آلبوم کمدی
۱۹۶۴ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش پابرهنه در پارک
۱۹۶۵ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش‌های لاو و زوج ناجور
۱۹۶۸ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش اتاقی در هتل پلازا
۱۹۶۸ جایزه بفتا بهترین کارگردانی برای فارغ‌التحصیل
۱۹۶۸ جایزه اسکار بهترین کارگردانی برای فارغ‌التحصیل
۱۹۶۸ جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای فارغ‌التحصیل
۱۹۷۲ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش زندانی خیابان دوم

۱۹۷۷ جایزه تونی بهترین موزیکال برای نمایش آنی
۱۹۷۷ جایزه میز درام کارگردانی چشم‌گیر برای نمایش کمدین‌ها
۱۹۷۷ جایزه میز درام موزیکال چشم‌گیر برای نمایش آنی
۱۹۸۴ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش چیز واقعی
۱۹۸۴ جایزه تونی بهترین نمایش برای چیز واقعی
۱۹۸۴ جایزه میز درام نمایش جدید چشم‌گیر برای چیز واقعی
۲۰۰۱ جایزه امی کارگردانی مینی‌سریال، فیلم سینمایی یا ویژه برای زیرکی
۲۰۰۱ جایزه امی ساخت چشم‌گیر فیلم تلویزیونی برای زیرکی
۲۰۰۳ نشان تجلیل مرکز کندی
۲۰۰۴ جایزه امی کارگردانی مینی‌سریال/فیلم سینمایی برای فرشتگان در آمریکا
۲۰۰۴ جایزه امی مینی‌سریال چشم‌گیر برای فرشتگان در آمریکا
۲۰۰۵ جایزه تونی بهترین کارگردانی موزیکال برای اسپامالات
۲۰۱۰ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن فیلم آمریکا

نامزدی‌ها

۱۹۶۷ جایزه تونی بهترین کارگردانی موزیکال برای درخت سیب
۱۹۶۷ جایزه اسکار بهترین کارگردانی برای چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟
۱۹۶۷ جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟
۱۹۷۴ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش عمو وانیا
۱۹۷۶ جایزه میز درام کارگردانی چشم‌گیر برای نمایش استریمرز
۱۹۷۷ جایزه امی سریال برجسته درام برای خانواده
۱۹۷۷ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش کمدین‌ها
۱۹۷۸ جایزه تونی بهترین کارگردانی برای نمایش بازی رامی
۱۹۷۸ جایزه تونی بهترین نمایش برای بازی رامی
۱۹۷۸ جایزه میز درام کارگردانی چشم‌گیر برای نمایش بازی رامی
۱۹۷۸ جایزه میز درام نمایش جدید چشم‌گیر برای بازی رامی
۱۹۸۲ جایزه میز درام نمایش جدید چشم‌گیر برای بزرگسالان
۱۹۸۴ جایزه اسکار بهترین کارگردانی برای سیلک‌وود
۱۹۸۴ جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای سیلک‌وود

۱۹۸۴ جایزه میز درام کارگردانی چشم‌گیر برای نمایش چیز واقعی
۱۹۸۵ جایزه تونی بهترین نمایش برای جاروجنجال
۱۹۸۹ جایزه اسکار بهترین کارگردانی برای دختر کارمند
۱۹۸۹ جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای دختر کارمند
۱۹۹۴ جایزه اسکار بهترین فیلم برای بازمانده روز
۲۰۰۱ جایزه امی فیلم‌نامه چشم‌گیر مینی‌سریال/فیلم سینمایی برای زیرکی
۲۰۰۳ جایزه تونی بهترین رویداد ویژه نمایشی برای نمایش‌نامه‌ای که من نوشتم
۲۰۰۳ جایزه میز درام تجربه یگانه نمایشی برای نمایش‌نامه‌ای که من نوشتم
۲۰۰۵ جایزه تونی بهترین رویداد ویژه نمایشی برای ووپی
۲۰۰۵ جایزه گولدن گلوب بهترین کارگردانی برای نزدیک‌تر
۲۰۰۵ جایزه میز درام کارگردانی موزیکال چشم‌گیر برای نمایش – اسپامالات

نمایش‌ها

پابرهنه در پارک (۱۹۶۳)
لاو (۱۹۶۴)
زوج ناجور (۱۹۶۵)
درخت سیب (۱۹۶۶)
روباهان کوچک (۱۹۶۷)
اتاقی در هتل پلازا (۱۹۶۸)

زندانی خیابان دوم (۱۹۷۱)
عمو وانیا (۱۹۷۳)
استریمرز (۱۹۷۶)
کمدین‌ها (۱۹۷۶)
آنی (۱۹۷۷)
بیلی بیشاپ به جنگ می‌رود (۱۹۸۰)
احمق‌ها (۱۹۸۱)
چیز واقعی (۱۹۸۴)
جاروجنجال (۱۹۸۴)
ووپی گلدبرگ (۱۹۸۴)
تأمین اجتماعی (۱۹۸۶)
مرگ و دوشیزه (۱۹۹۲)
مرغ دریایی (۲۰۰۱)
اسپامالات (۲۰۰۵)
دختر روستایی (۲۰۰۸)

عکس های اینستاگرامی بیوگرافی مایک نیکولز
0
برچسب ها :

دیدگاه شما

بدون دیدگاه